محمد عبد الله دراز (مترجم: عطائى)
480
دستور الأخلاق في القرآن (آئين اخلاق در قرآن) (فارسى)
فَتُكْوى بِها جِباهُهُمْ وَ جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُمْ هذا ما كَنَزْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ فَذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَكْنِزُونَ . » « 1 » . - آنجا فريادهاى دردناك و عجزولابهها به گوش مىرسد : « وَ هُمْ يَصْطَرِخُونَ فِيها رَبَّنا أَخْرِجْنا نَعْمَلْ صالِحاً غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ أَ وَ لَمْ نُعَمِّرْكُمْ ما يَتَذَكَّرُ فِيهِ مَنْ تَذَكَّرَ . » « 2 » . و ناله و نعره و فرياد برمىآورند : « لَهُمْ فِيها زَفِيرٌ وَ شَهِيقٌ . » « 3 » . - و هرچه پوستشان ذوب شود ، پوست ديگر بر آنها برويد ، تا اينكه خداوند عذابى دو چندان برايشان بچشاند و همينطور تا ابد ادامه دارد : « سَوْفَ نُصْلِيهِمْ ناراً كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها لِيَذُوقُوا الْعَذابَ إِنَّ اللَّهَ كانَ عَزِيزاً حَكِيماً . » « 4 » . - و هرگز كارهاى آنها بر عذاب سوزان اكتفا نمىشود ، بلكه همچنان در عذاب حميم مىمانند و در آن آب جوشان فروبرده مىشوند ، سپس ميان آتش انداخته مىشوند ، و همين طور استمرار دارد : « يُسْحَبُونَ فِي الْحَمِيمِ ثُمَّ فِي النَّارِ يُسْجَرُونَ . » « 5 » . - و اين آب جوشان روى سرشان ريخته مىشود ، پوست و اعضاى درون بدنشان ذوب مىشود : « يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُؤُسِهِمُ الْحَمِيمُ يُصْهَرُ بِهِ ما فِي بُطُونِهِمْ وَ الْجُلُودُ . » « 6 » . - و هرگاه از آن آب جوشان بنوشند ، صورتهايشان بريان شود و اعضاى درونشان درهم
--> ( 1 ) - توبه ( 9 ) آيهء 35 ( - يك ب ) : روزى فراخواهد رسيد كه ( اين سكّهها ) را در آتش دوزخ داغ و گداخته كرده و پيشانى و پهلو و پشتشان را با آن داغ مىكنند ، ( مىگويند : ) اين همان چيزى است كه براى خودتان اندوختيد و به صورت كنز درآورديد . ( 2 ) - مؤمنون ( 23 ) آيهء 107 ، فاطر / 36 ، غافر / 49 ، زخرف / 77 ( - 4 الف ) : آنها در دوزخ فرياد مىزنند : پروردگارا ! ما را خارج كن تا عمل صالحى بهجا آوريم ، غير از آنچه انجام مىداديم ، آيا شما را به اندازهاى كه هركس اهل تذكّر است ، در آن متذكّر مىشود ، عمر نداديم ؟ ! ( 3 ) - هود ( 11 ) آيهء 106 ، انبياء / 100 ( - 2 الف ) : آنها در آتش دوزخ نعره و فرياد سر مىدهند ! ( 4 ) - نساء ( 4 ) آيهء 56 ( - يك ب ) : به زودى آنها را در آتشى وارد مىكنيم كه هرگاه پوستهاى تنشان ( در آن ) بريان گردد ( و بسوزد ) ، پوستهاى ديگرى را به جاى آن قرار مىدهيم تا كيفر ( الهى ) را بچشند ، خداوند ( نسبت به انجام اينگونه مجازاتها ) هم قادر و توانا و هم حكيم است . ( 5 ) - غافر ( 40 ) آيههاى 71 ، 72 ، رحمن / 44 ( - 2 الف ) : آنها را به درون آب جوشان مىكشند ، سپس در آتش دوزخ سوزانده مىشوند . ( 6 ) - حج ( 22 ) آيههاى 19 ، 20 ، دخان / 48 ( - يك الف و 2 ب ) : مايع سوزان و جوشان حميم دوزخ بر سر آنها ريخته مىشود ، هم درونشان را مىسوزاند و هم پوستها ( و برونشان ) را .